Ulaşılmayan Gülüşler
KARANFİLLER VE DOMATES SUYU Gamzene karanfil konmuş gibi... Takvim göreceli olanı sınırlandırırken, üstündeki şekiller kasım yazısına dönüşmüş; nefes aldığı son üç ayın hızlı geçmesini yadsımadan yatağından miskince kalkmıştı. Dağınık saçları, uzun perdelerin arasından kaçan ölü gün ışıkları gözlerini kamaştırmıştı. Uykusuzluğun baş göstergesi olan mor halkalar, aynaya baktığında ağlamaktan bitap düşmüş halsizliği... Derince bir nefes verdi. Gün, ne yazık ki yeniden doğmuştu. Bir yatak, kırık iki kapaklı bir dolabı vardı... Tabii ki de sahip olduğu tek şey bunlar değildi ama en önemlisi de değildi. Ayakkabı bağcıklarını sıkı sıkıya bağladı; yan dairelerden gelen neşeli sesler dolduruyordu kasvetli koridoru, kasım ayının griliğini gökkuşağı misali yarıyordu. Binayı terk etmiş, soğuk esen rüzgârdan korunmak için montuna kapanmıştı. Sokak uzun ve yorucuydu, hayat gibi. Çöp kutusunun yanından geçerken gördüğü bir çift erkek ayakkabısı dikkatini çekti. Terk edilmişti; eskidiği için miy...