Mit- son olan başlangıç.
KARANLIKLARI VE AYDINLIĞI VAR EDENE… (belanızı versin tanrınız) Mirza nenesini rüyasında gördüğünde zihninde sadece kısık bir tını belirdi. Gözlerini aydın göğe açtığında henüz güneş tepede değildi. Doğrulup etrafına bakındı sırtındaki ağrı canını sıkmıştı. Yeşil denizin dalgalarını bir süre izleyip gördüğü rüyasını anımsamaya çalıştı. Anımsadığı şey anı idi. Nenesiyle yaptığı sohbetlerden bir kesit idi. Belki beş belki dört yaşlarındaki anısı… karnının guruldaması hareketlenmesini tetikleyen şey oldu. Hemen solundaki ormana gidip yiyebileceği bir şeylerin olmasını umdu. Bu bölgeye gece varmıştı. Zararlı hayvanların olmadığı diyarı bırakarak açıldığı yeni diyarlarda bu kadar rahat olmaması gerektiğini gayet iyi biliyordu. Denize yakın olmayı tercih etti ormandan ziyade. Su… onun en güvendiği sığınağıydı. Dağların çocuğu olsa da tepe noktasından özlemle izlediği yegâne şeydi. Parmaklarının arasına giren iri kum tanelerinin kaşıntısıy...