Yeşilim'e


 

Sevdan doldu kalbime zamanım eylül, yaprak döküyorum yeşilime damlalar eşliğinde.

Selam duruyor sonbahara dünyam, ağır bir döneme giriyorum. 

Hasret el sallıyor sıkı dostuna.

Selam duruyor buruk yüreklere, yüreğime, sana, hep benimle olana.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

GÜNLERDEN ON EKİM

Resim
 Günlerden On Ekim.  Tam otuz yıl önce, bugün çığlığım dünyada yankılanmaya başladı. Hâlâ uzaydaki abiler bu sesi dinlemekte. Varlığa gelince yokluk sabitlenmek ister. Baktı, olmayacak o iş; geldiğinin işaretini mıhlamaya çevirir isteğini. İspatlama çabasında geçecek bu ömrün mucizevi rakamına on yıl daha var. Kim bilir… Bir on yıl öncesinde nereye varacağımı düşünmeden ilerlemiş ben, on yıl sonrası için ne diyebilir ki? Ah, disiplinli ve planlı olmayı dileyen Ayşe... Disiplinsiz ve plansız gene iyi ilerledin. Neşeni söndüremediler. Duygularını sevmeyi öğrettiler, aksine. Platon, hakikat: Sevgiyi/iyiyle/aşkla tam varılandır der. Ayağım bu halden yere basan mecralara kaydı; şimdi tekrar gözümü sevgiye diktim. Hatırlıyorum o hakikat aşkını dilenişimi. Semada bir varlığın beni duyduğuna emin gözlerindeki yaşları, kalbinin harlanmasına vesile kılarak haykıran: “Kalplerde yakacağın aşkın maşası olmayı.” İnsan, gayesini bilip o yolda ölürse, tamlık hissi cennetidir derler… Demed...
Devamı

Mit- son olan başlangıç.

  KARANLIKLARI VE AYDINLIĞI VAR EDENE…    (belanızı versin tanrınız)         Mirza nenesini rüyasında gördüğünde zihninde sadece kısık bir tını belirdi. Gözlerini aydın göğe açtığında henüz güneş tepede değildi. Doğrulup etrafına bakındı sırtındaki ağrı canını sıkmıştı. Yeşil denizin dalgalarını bir süre izleyip gördüğü rüyasını anımsamaya çalıştı. Anımsadığı şey anı idi. Nenesiyle yaptığı sohbetlerden bir kesit idi. Belki beş belki dört yaşlarındaki anısı… karnının guruldaması hareketlenmesini tetikleyen şey oldu. Hemen solundaki ormana gidip yiyebileceği bir şeylerin olmasını umdu. Bu bölgeye gece varmıştı. Zararlı hayvanların olmadığı diyarı bırakarak açıldığı yeni diyarlarda bu kadar rahat olmaması gerektiğini gayet iyi biliyordu. Denize yakın olmayı tercih etti ormandan ziyade. Su… onun en güvendiği sığınağıydı. Dağların çocuğu olsa da tepe noktasından özlemle izlediği yegâne şeydi. Parmaklarının arasına giren iri kum tanelerinin kaşıntısıy...
Devamı