2019

 

                                   Cemre Su’ya Düştü

 

Özlüyorum.

Hey gidi günleri…

Bizi bizden daha iyi tanıyan kardeşlerimizi…

Geleceğimizi bizden daha iyi biliyorlar. Yanlarında durup onlara arka çıkacağımızı…

Uyuyan bizleri göremedikleri için midir bilmem ama bize çok inanıyorlar.

Bize!

Bize diyorum, hitabım Müslüman genç sinelere.

Kardeşlerimiz, kardeşlerine hasret. Kardeşliklerine…

Basit bir mahalle kavgası değil bahsettiğim. Ümmet-i Muhammedîn çığlığıdır kalemi elime aldıran. Haykırırcasına ‘’bekleniyoruz’’ deme isteğine sebep olan, bu uyuyuşu kâğıtlara şikâyet ettiren…

 Artık çocukların gülüşlerini değil, kıyılara vuruşlarını izler olduk, insanlığını kapı ardına bırakan liderler ve o liderleri seçen bizler olduk. Hangi vicdanla nefes alır hangi yüzle tebessümler sunar olduk. Sevinir de olduk doğan prenslere, batan güneşlere inat.

Yorulduk.

Yıkımları izlemekten. Daha ne kadar izlemek gerek? Soluşları, papatya misali birer birer…

Kıyam olma zamanı gelmedi mi hâlâ? Hani bir uyanık yeter demişti ya Malcolm abimiz uyuyanları uyandırmaya. Peki ya nice uyanık olduğunu sananları kim uyandıracak? Sözde bilinçliyiz bize yapılanlara, madem öyle neden Arş’ta feryatlar, neden bekleyişler Müslümanlara?

Kopan fırtınalarda sessizce…

Yoruluyorum özlemekten.

Beni, bizi umutla bekleyenleri,

Hey gidi gelecek günleri…